Veilig geland

Dag beste bezoekers,

Nu toch nog even een update van de blog. We hebben een zeer druk programma gehad, waardoor tijd voor updates bijna onmogelijk was. In de vluchtelingenkampen is geen internet en ook geen mobiel telefoonverkeer mogelijk. Ook hadden we geen USB aansluiting om foto's op de blog te plaatsen. Helaas, het is niet anders. Een laptop mee was toch handiger geweest, al hadden we die steeds mee moeten slepen.
We hebben vanochtend, op mijn verjaardag, afscheid van elkaar genomen op Schiphol. Ik ben enorm tevreden over onze uitgebalanceerde, leuke groep.  Iedereen heeft een steentje bijgedragen aan het welslagen van de reis.

Hoogtepunt van onze  reis was voor mij toch wel het bezoek aan het vluchtelingenkamp Mae La Oon. We reden met 3 ZOA-trucks van Mae Sariang naar Mae La Oon. Er zijn veel checkpoints langs de grens met Birma. Gelukkig kwamen we daar zonder veel moeite langs. ZOA is bekend in dit gebied. Een vriendelijke blik van onze chauffeurs was voldoende. Het was een lange reis op zeer onbegaanbare (zand)wegen. Na de regentijd (oktober) zijn er in de geasfalteerde wegen flinke gaten gevallen. In het kamp moesten we door het water, zie onder voor het filmpje. De Thaise regering doet niets aan de wegen omdat de vluchtelingen geen belasting betalen.
Bij het vluchtelingenkamp was de controle een stuk strenger. Inschrijven, paspoort-kopie check, etc.

Toen we het kamp inreden, bleek dat deze niet door veel mensen van buiten bezocht worden, omdat de kampen zo afgelegen liggen. Kinderen renden mee met onze trucks. De vluchtelingen kwamen uit hun hutten naar buiten om te kijken. Een aantal keken verbaasd, anderen met een vriendelijke blik.

We werden zeer hartelijk ontvangen door de ZOA medewerkers. Ze wilden graag hun activiteiten in de kampen laten zien. De dankbaarheid m.b.t. onze "funding" straalde ervan af.

ZOA werkt in alle kampen die ze ondersteunen op dezelfde wijze:

Docenten worden door ZOA opgeleid om de vele leerlingen les te geven. Er is trouwens een tekort aan leerkrachten.

Er is onderwijs in ondermeer taal en rekenen; ook zijn er praktijkgerichte opleidingen zoals textiele werkvormen, metaalbewerking, verzorging (koken e.d.).

Op het moment dat de bel ging stormden de leerlingen naar de lokalen: ze hebben er enorm zin in. Het lijkt alsof ze snappen dat "education" de weg naar de vrijheid kan betekenen. ZOA verricht fantastisch werk. Er is een goed georganiseerd geheel neergezet. We hebben met eigen ogen kunnen zien dat onze bijdragen goed terecht komen.

Erik

ZOA-DOCENTENTRAININGEN

Lessen in het Mae la Oo kamp

Lessen in "hokken", een grote hal met afgebakende ruimtes.





leerlingen krijgen muzieklessen van hun leraar


Buiten op het speelplein samen een lied zingen

ZOA-DOCENTENTRAININGEN filmpje

Onderweg van het kamp naar Mae Sariang

Grensrivier tussen Thailand en Birma. Mooi hè?

foto's

Jongetje in kamp Mae la Oo

Textiele werkvormen, de kunst afkijken

Lopen door het Kamp Mae la Oo

Kaart route

ZOA BONHOEFFER reis Thailand weergeven op een grotere kaart
Erik

sms op woendag 2 december

Hallo,
We kunnen hier niet op de blog komen. We proberen wel wat, maar weten niet of het lukt. We zijn twee dagen in de vluchtelingenkampen geweest met een overnachting in een hut. We hebben drieënhalf uur door de bergen gereden op een "witte weg". Het is een heftige, mooie, indrukwekkende reis.
Erik

heeyz mensen

hier een bericht van wietske

gisteren zijn we s'ochtends vroeg vertrokken na het 2e kamp: mae rama luang
daar hebben we alle klassen met beroepsonderwijs gezien. het is super geweldig om te zien hoe de volwassen met simpele scholing een veel beter kans in de normale wereld kunnen krijgen.we hebben van de cooking and baking heerlijke singaporecookies gehad.
daarna zijn we over de offterrain wegen naar het volgende kamp gegaan. het mea la oon kamp.
hier hebben we de scholen gezien en de leraren kamer waar we gezellig hebben gezeten.
toen werden we opghaald omdat paar leerlingen voor ons wouden zingen. het was echt super mooi
na een lading gelach omdat erik weer de leraar moest uithangen
na de rondleiding hebben we een dinner genomen in het kamp restaurant. toen we an het eten waren kwamen er allemaal kinderen kijken. het voelt erg raar. volgens mij weet ik nu hoe een V.I.P zich voelt.


toen zijn we voor de overnachting na een thais huis gegaan.
het was heel gezellig daar.we hebben met zijn allen (ook paar zoa staff members) gezellig gepraat en gezongen. down by the river side waarbij erik en vincent lang zo hoog kwamen als ik. s'avond heb speciaal voor jopie, vincent en erik the lion sleeps tonight gezongen waar zeheel erg van hebben genoten (dus niet).

toen wou ik me gaan omkleden in de 'badkamer'
waar mijn douche relatie onderdruk kwam te staan omdat ik meneer Kakkerlak bedroog met meneer V.Spin. in normale taal: er zat een vogel spin in de 'badkamer' 15 cm bij me vandaan.

-xxx- wietske

Update vanuit Thailand

Heey allemaal,

Sorry dat we al een paar dagen niks van ons hebben laten horen. We hebben namelijk wat probleempjes gehad met het internet.

Zondag:
We zijn naar een internationale kerkdienst gegaan. Het was in een klein kerkje met normaal gesproken maar 10 mensen, totdat onze groep van 12 binnenkwam.
Na de dienst zijn we naar een waterval gegaan waar we lekker konden genieten van de prachtige natuur die ze hier in thailand hebben!

Maandag:
We zijn voor het eerst naar een kamp gegaan. Kamp Mae La.
In Mae La zitten de meeste vluchtenlingen, namelijk 30.000 geregistreerde vluchtelingen. Eigenlijk is dit aantal 2.5 keer zo groot.
Toen we onderweg waren moesten we vaak stoppen voor de checkpoints, want er moet worden aangegeven a/d militairen wie er in het kamp komt en gaat.
Voor het eerst zagen we hoe het in de kampen er aan toe gaat. De mensen wonen in hutjes van bamboe en een dak van bladeren. Deze huisjes moeten om de 2 jaar helemaal vervangen worden!
In het kamp liepen er militairen rond. We mochten hun niet filmen / fotograferen.
Er is geen privacy in de kampen, want de hutten zijn namelijk niet helemaal omgeven door "bamboemuren". En de huisjes zitten allemaal heel dicht op elkaar.
Na het kamp zijn we vertrokken naar Mae Sariang, dit was een reis van  4 uur met de auto.
Erg vermoeiend!

Liefs,
Linda

29-11-2009 Bericht van Wietske

Heey mensen

Met mij gaat het super. De vlucht is allemaal goed gedaan en Thailand is prachtig.
Ze hebben hier heel veel Hello KItty spul en andere schattige dingen. Heb iets van 8 paar oorbellen ook een lading haardingen en ontzettend lekkere snoepjes gekocht.
Gisteren zijn we naar een ziekenhuis geweest waar de illegale Birmezen heen gaan. Het is echt heftig om te zien; huilende baby's en allemaal moeders en andere mensen.
Ik vind het geweldig dat Muanng Muangg Tinn (diegene die het ziekenhuis heeft opgebouwd) dit doet. Anders zullen een hele lading mensen een veel beroerder leven hebben.
De mensen zijn hier hartstikke aardig en het is een geweldig volk.
Ook hebben ze lekker eten, hoewel je wel goed moet kijken wat je eet (geen pepers eten).

Ik wil de mensen van mijn school (locatie Lijsterstraat ) nog ontzettend bedanken voor hun geweldige inzet die ze hebben getoond. Het is geweldig om te zien dat wij de mensen kunnen helpen, want zonder ons zou het veel slechter zijn. Jullie zijn echt geweldig

xxx Wietske

De grens met Birma

Foto: Bij de grens met Birma

Zaterdag zijn we ook naar de grens met Birma geweest. Het stelt het volgende voor: een rivier met daarover heen de officiële oversteek (een brug), en daaronder de inofficiële oversteek (zwemmers en opgeblazen autobanden). Langs de rivier zaten militairen rustig toe te kijken en voor de lol te schieten met een luchtdrukpistool op blikjes. Ook waren er Birmezen die sigaretten, whisky en viagra aanboden. Het zijn echt beelden die niet alleen in de film voorkomen....

Naast de grens was er een grote markt, waar allemaal echte thaise spulletjes te koop waren, dat was natuurlijk de gelegenheid voor de meiden (én Erik) om souvenirs in te slaan!
's avonds gegeten in een mooi tropisch restaurant (waar men goed kan poseren voor foto's). Het was een mooie afsluiting van de dag!

Liefs Mirthe en Eliana

Mae Tao Clinic

Zaterdagochtend (gisteren dus) zijn we samen met Thijmen en Ria (Thijmen werkt bij ZOA) naar de Mae Tao Clinic geweest. Dit is een ziekenhuis voor Birmezen, zowel legalen als illegalen. Mae Sot bestaat voor 50% uit Birmezen, ze worden erg gediscrimineerd en achter gesteld. Zo krijgen ze geen medische hulp van Thaise ziekenhuizen. Ook legalen kunnen niet rekenen om medische hulp. Daarom is dit ziekenhuis opgericht om hulp te verlenen aan deze mensen. Dagelijks komen er zo'n 400 mensen hier naar toe, terwijl er slechts 60 bedden aanwezig zijn en er maar 7 dokters werken.

Het was erg schokkend om daar rond te lopen. De wachtkamer zat vol met moeders en hun baby's te wachten op een vaccinatie. Het was er vies en het stonk naar kots. De geur en de sfeer zullen we nooit meer vergeten. Om zo dicht bij mensen te komen die zo achtergesteld en gediscrimineerd worden maakt dat je beseft hoe belangrijk de hulp van westerlingen hier nodig is.

De groep

Heej lieve mensen!

We zijn nu alweer 4 dagen met elkaar onderweg, en we hebben elkaar wat beter kunnen leren kennen. Voor jullie die leuke, aparte en misschien irritante eigenschappen op een rijtje.

Vincent: Goede zanger, droogkloot en Heineken-drinker.
Jopie: Zijn we áltijd kwijt en heeft altijd tips voor goede boeken.
Erik: Gitaar-fan (nog zachtjes uitgedrukt!) Zet alles op de foto. En geniet ervan om de meiden te pesten.
Emmely: Giechelkont, smelt als ijs en het is een kletskous.
Linda: Verslaafd aan internet, baalt van een lege batterij en gaat erg laat (lees: gigantisch laat) slapen.
Wietske: Doucht samen met een kakkerlak, koopt alles wat los en vast zit en is gek op Thaise mondkapjes
Eliana: Papt aan met elke buitenlander (vooral de franse Bruno), kan verschrikkelijk hard gillen en wordt graag gefotografeerd.
Mirthe: Af en toe genieter van leedvermaak (vooral om de gillende Eliana), geeft graag (en VEEL) ongevraagde adviezen en knuffelt graag!

We hopen dat jullie ons zo beter leren kennen!

Liefs Eliana en Mirthe

Foto's die Erik naar huis heeft gemaild; de tekst die erbij moet ontbreekt nog.

Thaise lunch

Op blote voeten in de winkel

En de schoenen staan op straat

Dag 2

Heej idereen!!

Vandaag hebben we een druk schema gehad. Nadat we vanochtend bij het kantoor waren geweest (zie vorige berichtje ;)) Zijn we samen met Bee (medewerkster ZOA, en afkorting van haar naam) wezen lunchen. Heerlijk gegeten in een echt Thais restaurant, alles werd speciaal voor ons non-spicy geserveerd! En het was nog steeds pittig!!
Daarna zijn wat bezienswaardigheden gezien. Een Boedha-tempel, en een droog gevallen waterval. Onderweg werd Eliana nog opgeschrikt door een krekel, gillend werd de auto stop gezet!!
De foto's volgen!
We moeten nu stoppen, we gaan eten in een Italiaans restaurant (lekker logisch!)

Liefs ons

Aankomst en eerste dag in Thailand

Hey everyone!
Here a message from the ZOA office in Mae Sot. From Bangkok we flew to Sukothai, with a very small (very colorful) plane. There were about 70 seats, 33 of which are occupied. From the plane you had a beautiful view of all rice fields. The finish was very special, the airport was just a small temple. After a car trip of 3 hours we arrived (tired) at the hotel in Mae Sot. Dinner and then to bed.
This morning had breakfast with fried rice and a soup broth. Then a truck back to the office. Here we have been given any activities in the ZOA refugee camps conducted. This afternoon we explore Mae sot!

Love Everybody ...

Ps: we will try to put some pictures there;)

Nog een foto voor het vertrek vanaf Schiphol

Vertrek Schiphol

Artikel in Huis aan Huis op de dag van vertrek

op het vliegveld in bangkok

hoi iedereen!!

Hier een berichtje vanaf het vliegveld in Bangkok! We zijn veilig aangekomen en wachten nu op het vliegtuig naar Sukothai!! Het is hier echt super, strak blauwe lucht en rond de dertig graden!! En dat we 15 minuten gratis kunnen internetten is helemaal mooi!! Het is hier nu ongeveer 15.00 uur. Tot het volgende beerichtje!!

Liefs Emmely en Mirthe

woensdag 25 november vertrek

Op woensdag 25 november om 20.45 uur vertrekken we vanaf Schiphol met de kl 877 naar Bangkok en daarna via Sukothai naar Mae Sot, hoofdkwartier van ZOA, om daar samen met ZOA-medewerkers vluchtelingenkampen te bezoeken. Terugkomst zaterdag 5 december 's ochtends.
Erik

Het is zover!!

Heej Lieve mensen!!

Het is eindelijk zover!! Meneer Gerritsen, Linda, Emmely, Wietske en ik (en nog wat andere mensen) vertrekken vandaag naar Thailand voor ZOA-vluchtelingenzorg!!!
Na 20 keer controleren ben ik erachter dat ik toch echt niets vergeten ben, en dan zul je zien dat ik uiteindelijk toch nog wat vergeten ben (toch nog maar een keer mijn koffer checken....) maar jah... Afgelopen nachten slecht geslapen en nu heel druk en zenuwachtig door het huis heen lopend. Al denkend: Het is zover!! AAAHHH.... Tjah dat zit nou eenmaal in mijn aard, ik kan er niks aan doen... Ik heb er verschrikkelijk veel zin in, en ik ben blij dat, na alle voorbereidingen en drukte, we nu toch echt gaan!
We proberen zo vaak mogelijk een berichtje op de site te zetten!! (als de tijd en de internetverbinding meezit (A))

Dikke knuffel, Liefs Mirthe!!

huis aan huis interview

Donderdag 19 november interviewt "huis aan huis" ons, d.w.z. Linda Nobar, Emmely Timmerman, Wietske Baas, Mirthe Knol en Erik Gerritsen. Zo kunnen we onze reis toelichten.
Het artikel wordt waarschijnlijk woensdag 25 november gepubliceerd in "Huis aan Huis"
Erik

Studenten filmen Karen-vluchtelingen

Een film van Students Experience Asia
Erik

Mooi boek

Prachtig boek van Karel Glastra van Loon "De onzichtbaren" over vluchtelingen uit Birma.
boekverslag te lezen op:
"http://www.scholieren.com/boekverslagen/16600"
Erik

Documentaire, vrouw van Karel Glastra van Loon

Erik